જીવનનૉ અભિનય February 20, 2007
Posted by pravinash in : ચિંતન લેખ , 1 comment so far સીતાનું હરણ થઈ ગયું. રામ રડવા લાગ્યા. રામ વિલાપ કરવા
લાગ્યા.ઘણી સારી વાત છે.પ્રેક્ષકોને ખૂબ લાગી આવ્યું. કેટલાક
માણસોની આંખમાં રામલીલાનો અભિનય જોઈ આંસુ આવવા
લાગ્યા. અને પછી પડદો પડી ગયો.પડદો પડી ગયો એટલે
કલાકારો પેલા રંગમંચ-સ્ટેજ પરથી નીચે ઉતરી ગયા.રામલીલાને
ભજવનાર અને કેટલાક જોનારાને થયું કે રામને ફૂલમાળા પહેરાવવા
જઈએ. એ લોકો ગયા. રંગમંચની પાછળ કલાકારો માટે નાનો સરખો
ઓરડો હતો ત્યાં ગયા. તો રામ બઠાં બેઠાં છીકણી સુંઘતા હતા. લોકોને
નવાઈ લાગી. રામને ય નવાઈ લાગી કે આ બધા અચાનક ક્યાંથી
આવી ગયા? તો કહે શું થઈ ગયું? અરે આતો સીતાનું હરણ થયું છે.
હું જરાક સ્વસ્થ થઈ જાઊં. ટેવ છે મને છીકણીની. નહીં તો આગળ
અભિનય સારો નહી થાય. સમજી ગયા. સીતા પણ ત્યાં જ બેઠેલી,
રાવણ પણ ત્યાંજ. બધાએ કહ્યું શોધ કરવાની જરૂર નથી. આ તો બધા
રૂમમાં જ ભેગા છે.ત્યારે પેલા કલાકાર ભાઈઓએ કહ્યું . અમારે તો
લગભગ રોજ આ ખેલ કરવા પડે- ગામડે ગામડે. રોજ અમારે સીતાનું
હરણ થાય. રોજ અમે છીંકણી સુંઘીએ અને રોજ પાછા સ્ટેજ પર જઈ
અભિનય પણ કરીએ. પણ અમે જાણીએ કે અમારી સીતા તો ઘેર છે.
અમે તો આ ખેલ કરવા આવ્યા છીએ. રામ પરણેલા હતા. એટલે
રામે કહ્યું કે મારી સીતા ઘરે છે, આ બધું ભજવીને મહીને બે મહીને ઘરે
જઈશું ત્યારે મારી સીતા જોડે પાછા બેસીશું ઉઠીશું. એટલે મને સાંત્વના
છે. આ હરણ થાય છે તો કહે અમે અભિનય એવો કરીએ છીએ કે જાણે
મારી સીતાનું હરણ થઈ ગયું. આંખમાં આંસુ લાવીએ. જોનારા જે હોય
એમની આંખમાં પણ આંસુ આવી જાય. પછી કાંઈ નહી. મનમાં એમ થાય
કે અમારી સીતા તો ઘરે બેઠી અમારી રાહ જુએ છે.
યોગેશ્વરજી ના ‘કર્મયોગ’માંથી સાભાર
સુહાની બાળકી February 18, 2007
Posted by pravinash in : કાવ્યો , 3 comments
આ જિંદગી તું લઈ લે
બધી યાદો હું દઈ દંઉ
એ બચપણના દિવસો
ને અલ્લડતા મારી
બસ તું આપ મુજને
મમ્મી મોટાઈ નો પ્યાર (more…)
દિવાળીનું ‘સેલ’
Posted by pravinash in : ટુંકી વાર્તા , add a comment
દિવાળીના સેલનું પાટિયું લાગેલું જોઈ સુહાની ખૂબ
ખુશ હતી.આ વર્ષની દિવાળી તેને માટે નસીબવંતી પૂરવાર
થઈ હતી. બાળકોને ત્રણ દિવસની કોલેજમાં રજા હતી.
ભારતથી તેના બા તથા સાહિલના મમ્માજી પણ આવ્યા
હતા.
ઘરમાં દિવાળીની ધૂમ તૈયારી ચાલતી હતી.નાસ્તા
ખૂબ બનાવ્યા હતા. બાની,મમ્માજીની, બાળકોની
તથા સાહિલ બધાની પસંદગી ધ્યાનમાં રાખીને સુહાની
એ તૈયારી કરી હતી.
ધનતેરસનો શુભ દિવસ હતો. તેમાં વળી શનીવાર
સવારના ઉઠી પ્રાતઃકર્મ પતાવી સર્વાનુમતે બહાર
જમવા જવાનું નક્કી કર્યું. હિલક્રોફ્ટ પર ૨૨ કેરેટમાં
જઈ સાહિલે બંન્ને મમ્મી ને એક એક સોનાની લગડી
ભેટમાં અપાવી અને સુહાનીને હીરાનાં પેંડટવાળું
મંગળસૂત્ર. સુહાની કહે જમવામાટે વહેલાં છીએ
લાવને પૂજાનો સામાન તથા સૂકોમેવો ખરીદું.
તે આગળ ગઈ બંને મમ્મા ધીરે ધીરે પાછળ
આવતા હતા. સુહાનીએ પૂછ્યું ભાઈ બદામ લેવી
છે. એક કાકા જણાતા દુકાનદારે કહ્યું કોના માટે
મા માટે કે સાસુ માટે? સુહાની છક્કડ ખાઈ ગઈ.
કાંઈ બોલી નહીં, જવાબ પણ શું આપે? તેના
બા તથા મમ્માજી પાછળજ હતા. જેનાથી દુકાનદાર
તદ્દન અજાણ હતો.
ફરીથી હ્યુસ્ટનમા February 16, 2007
Posted by pravinash in : કાવ્યો , add a comment
સંજોગોવશાત હ્યુસ્ટન છોડ્યું.
ઈશ્વરની કૃપાથી પાછી આવી
તેના ઉમળકામાં દિલની વાત
સાંભળો.
મનડાની મધ્યે
હૈયામાં હલચલ
પુરાણી પાવન
પ્રિત્યુનો પાલવ
આવો સજાવો
યાદો એ માળો
દિલમાં દિવાઓ
પ્રેમે પેટાવો
અવિનાશ તારી
ખુમારી છે ભારી
નયનોની બારી
જુએ વાટ તારી
હ્યુસ્ટનની ગલીઓ
વાટે તું મળીઓ
અંતરથી પેલી
પૂછે સહેલી
જીવનની નૈયા
ના છો ખેવૈયા
કરજો સહાય
હિંમત છે ભેળી
તું અને હું
Posted by pravinash in : કાવ્યો , 1 comment so far
( ખૂબ સુંદર અતી સરળ ભાષામાં દેહ અને આત્મા નો સંબધ વાંચો અને માણો)
તું મુઝમાં છે હું તુજમાં છું
હું અને તું ભિન્ન નથી
તને મળવાને તને પામવાને
આથી સરળ મંઝિલ નથી
તારા વિના હું ગાયબ છું
મારા વિના તું સ્થિર નથી
તુજમાં મુજમાં કોઈ ભેદ નથી
અસ્તિત્વનું આવરણ નથી
તારી ઉન્નતિ મારી પ્રગતિ
હર કદમ ઉપર મુસ્તાક બની
તારે સથવારે મારે સહારે
ફૂલવાડી જીવનની હરીભરી
તું વ્યાપક છે હું સિમિત છું
ચૈતન્ય રૂપે બ્રહ્માંડ મહીં
‘ગીતામાં’ક્રુષણની સાક્ષી પૂરી
યુગયુગથી વેદ આલેખી રહ્યું
તું શાશ્વત છે હું નાશવંત છું
તારું મારું ઐક્ય અનૂપમ છે
આપણ બંનેની જુગલજોડી નું
ધરતી પર કોઈ મોલ નથી
દેહ બની હું વિચરું છું
આતમ બની તું ઘરમંહી
સુખમાં દુખમાં સહભાગી બની
ઈશ્વરની ખોજ છે જારી રહી
સરવૈયુ February 15, 2007
Posted by pravinash in : કાવ્યો , 4 comments
જીંદગી શરૂ થાય છે કોરી કિતાબ દ્વારા
દર વર્ષને અંતે આપણે આવક અને
જાવકનું ‘સરવૈયું’ કાઢતા હોઈએ
છીએ.
યાદ રહે જીવનમાં
સરવાળા સદવર્તનના
બાદબાકી ભૂલોની
ગુણાકાર પ્રેમનો
ભાગાકાર વેરઝેરનો
સુખી થવાની ચાવી.
આ જીંદગીની કિતાબનું સરવૈયું કાઢજો
સરવાળાને બાદબાકી યોગ્ય સ્થળે માંડજો
ગુણાકારને ભાગાકાર દ્વારા સુલઝાવજો
આ જીંદગીની——
બાળપણાંની પ્રિતડી ને જુવાનીનું ગાંડપણ
પ્રૌઢાવસ્થામાં તેનું લાવજો નિરાકરણ
સરવાળાને—-
ગુણાકાર ને—–
કર્યા કર્મ પસ્તાવાને ઝરણે વહાવજો
નિતિમય કાર્ય દ્વારા જીવન દીપાવજો
સરવાળાને——
ગુણાકારને—–
કર્યું કશું છુપતું નથી ચિત્રગુપ્તને ચોપડે
માહ્યલો સદાયે મુંગો રહી સાક્ષી ભરે
સરવાળાને —–
ગુણાકારને——
આવગમન જીંદગીનો અસ્ખલિત પ્રવાહ છે
જીંદગીની ભવ્યતામાં મૃત્યુ ચિરવિદાય છે
સરવાળાને બાદબાકી યોગ્ય સ્થળે માંડજો
ગુણાકારને ભાગાકાર દ્વારા સુલઝાવજો
આ જીંદગીની કિતાબનું સરવૈયું કાઢજો
એકલતા
Posted by pravinash in : કાવ્યો , 1 comment so far
જીંદગી માં એકલા આવ્યા એકલા જવાનાં.
ખાલી હાથ આવ્યા ખાલી હાથ જવના.
એક સહારો કદીય સાથ ન છોડે.
એકલતામાં તેનું સ્મરણ તેના
ગુણગાન જીવન ભર્યું ભર્યુ
બનાવવા શક્તિમાન.
એકલતામાં તું સાથ નિભાવ
તારી હસ્તીનો અનુભવ કરાવ
હ્રદયની વીણા સુની પડી છે
સૂર છેડીને તાર ઝણઝણાવ
આંખની અટારી શોધી રહી છે
દર્શન દઈને તું ધન્ય બનાવ
હાથની હથેળી છે ચેતન વિહોણી
સ્પર્શ કરીને તું સ્પંદન જગાવ
વાચા મુખથી સ્થગિત થઈ છે
ભક્તિ દ્વારા તું ભાવ વહાવ
‘પમીનું’જીવન છે ગુમસુમતા ભર્યું
તારા પ્રાગટ્યથી મધુરું બનાવ
મલીન
Posted by pravinash in : કાવ્યો , 1 comment so far
જીંદગીની સરગમનું મધુરું સંગીત
સૂર નીકળે તે પહેલાં વિલાઈ ગયું
ઉગતા સૂરજનું પહેલું કિરણ
ઉષા ખિલતાં પહેલાં ફેલાઈ ગયું
પૂનમનાં ચાંદની સુહાની શીતળતા
શોભા પામતાં પહેલાં ઠીંગરાઈ ગઈ
ગુલાબનાં પુષ્પની મધુર ફોરમતા
ફૂલ ખીલતાં પહેલાં મુરઝાઈ ગઈ
પ્રશ્ન અને ઉત્તરની પાવનતા
મુખડું ખૂલતાં પહેલાં મલીન થઈ ગઈ
તું ક્યાં નથી February 14, 2007
Posted by pravinash in : કાવ્યો , add a comment
જ્યાં જ્યાં નજર હું ઠેરવું
બસ તારી ભવ્યતા દેખું
તું ક્યાં નથી તું ક્યાં નથી
એ જાણવાને હું મથું
સ્રૂષ્ટિનાં કણ કણમાં
તારું અસ્તિત્વ છાઈ રહ્યું
પત્રમાં ફળફૂલમાં
કૂદરત બની છૂપાઈ ગયું
સિંધુમાં બિંદુ બની તું
આભને પામવા મથી રહ્યું
મસ્તી પૂર્વક મોજામાંહી
પ્રચંડ રૂપે છાઈ રહ્યું
ઉન્નત મસ્તકે પર્વત રૂપે
સ્થિર થઈ ઊભો રહ્યો
ઉર્ધ્વગામી થઈ જીવનમાં
હાથ હલાવી કહી રહ્યો
શક્તિ તારી અણક્લ્પ ને
અમાપ રૂપે પ્રવર્તતિ
અકળ તું અણમોલ તું
અજોડ તું અવિનાશી તું
તું ક્યાં નથી તું ક્યાં નથી
એ જાણવાને હું મથું
હસવાની મનાઈ છે. ઓશિકું
Posted by pravinash in : ટુંકી વાર્તા , add a comment
ઓશિકું શબ્દ કાને પડતાં ૬’+ ૬’ ની જગ્યા શોધવા મંડીના પડતાં.
ક્યાં જગ્યા દેખાય અને માથા નીચે દબાવીને નસ્કોરાં બોલાવવા લાગી
જઈએ. સુંવાળું મઝાનું માથા નીચે હોયને સ્વપનાના દેશમાં પહોંચી
જવાય. ટિકિટ લેવાની કોઈ માથાઝીંક નહીં. વાસ્તવિકતાથી દૂર
સ્વપનાના દેશમાં સહેલ કરવાની વગર પૈસે.
બધાંને જ કાંઈ નરમ અને સુંવાળું ઓશિકું ન જોઈએ. કોઈને ગમે
પથ્થર જેવું તો કોઈને ગમે શીમળાના રૂ નું બનાવેલું. દરેકની અપની
અપની પસંદ. મારા ઘરવાળાને બે જોઈએ માથા નીચે અને બે પગમાં.
એવી મઝાની તાણે કે જાણે સંગીતનો જલસોના ચાલતો હોય. નગારા
અને હાર્મોનિયમના સૂર સંભળાય. અરે પેલા પોલિસદાદાની સીસોટીનો
અવાજ પણ આવે.
ઓશિકાના ચક્રવ્યુહમાં ભરાઈ પડ્યાતો હાલ બેહાલ થશે. કોઈ ગોળ તો
કોઈ ચોરસ પેલા જાડા તકિયા જોયાછે. અને પેલા ઢોલિયાનો રૂઆબ કાંઈ
ઔર. શું છટાદાર બેઠક અને તેનાં પર બેસવાની કળા આફરીન થઈ જવાય.
એમાં વળી અમેરિકાથી આવેલો પેલો ‘વીની’ દાદીમા પાસે તેના જેટલું લાંબુ
ઓશિકું બનાવડાવીને જ જંપ્યો. મને તો મનમાં એમ થયું કે આ બાજુમાં હોયતો
ઘરવાળાની ગેરહાજરી વરતાય નહીં. એની લંબાઈ અને પહોળાઈ જોઈને મારી
તો આંખો ચકરાઈ ગઈ.
રખે માનતા કે જેટલું મોંઘુ ઓ તેટલી ઉંઘ સારી? તેવા ખોટા ભ્રમમાં રાચતા
રાચતા નહીં. જો મહેનતુ હશે તો સાદા ઓશિકાથી પણ ગાઢ નિંદ્રા માણી શ્કશે.
આળસુ તથા કામકાજ વગરનાં માનવીને ૫૦૦રૂ. નું ઓશિકું પણ તારા ગણાવશે.
એક ખાનગી વાત કહેવી છે આતો તમે રહ્યાં ઘરના એટલે કહ્યા વગર રહી શકતી
નથી.અમારા પેલા ચંપકકાકા જ્યાં જાય ત્યાં પોતાનું ઓશિકું બગલમાં દબાવીને
લઈને જાય. તમે ભલેને કહો કે, કાકા મેં આ વર્ષેજ નવા ઓશિકા બનાવડાવ્યા
છે. સણસણતો જવાબ આપશે, ડાહ્યો થા માને, ગાદલું ગમે તેવું ફાવે ઓશિકું તો
મારું જ જોઈએ. કાકી પણ ખૂબ રંગીન કાકાના ઓશિકાની ખોળને હાથેથી ભરે ને
વળી ઝીણી કિનાર પણ ચોડે.પછી કાકાને તેજ ઓશિકું ફાવે ને.
એ તો ભાઈ જેવા જેમના શોખ . આપણા રામને તો કોઈની ગુલામી ના ગમે.
ગમે ત્યાં રાત ગુજારવાની હોય, ઓશિકું મળે યા ન મળે. હાથ માથા નીચે મુક્યો
નથી ને ઉંઘ આવી નથી. મને ખબર છે તમને ઉંઘ આવે છે પણ ઓશિકાનાં દીલની
વાત સાંભળ્યા વગર ઉંઘવા નહીં દઊં.
સજ્જન માણસો સૂવા આવે અને મને વૈકુંઠ ની સફરે લઈ જાય. પેલા ડાહ્યાકાકા
એક વાળ શોધ્યો ના જડે તેવા માથે મારા પર પ્રહાર કરે. શાંતિલાલ માથામાં બે
કીલો તેલ ચોપડીને આવે. પેલો મુન્નો મારું લાતોથી સ્વાગત કરે. ઉંવા ઉંવા કરતું
બાળ જ્યારે મારા પર મસ્તક ટેકવે ત્યારે મારું રોમરોમ હરખાઈ ઉઠે. પેલો મારો
પાંચ વરસનો અનુજ મને હવામાં ફંગોળે તો હું આજીજી કરું ભાઈલા મારી દયા ખા.
મારી લાડલી વેદાને પરીઓના દેશની સહેલ કરાવું ને હું રાજીના રેડ થઈ જાંઉ.
Powered By 