જીવનનો નાટ્યમંચ June 2, 2008
Posted by pravinash in : કાવ્યો , add a commentજીવન જીવવું કેમે કરીને મન માંહી મુંઝાતી
જીવન વીતી ગયું જીવન જીવવા મથતી
જીવનના રંગમંચ ઉપર ભાગ ભજવતી
ભાનભૂલીને રાચી ઉઠી પાત્રને લજવતી
જીવન ખેલ સમજી ખેલદિલીથી રમજે
હાર મળે યા જીત ‘અંચાઈ’ વગર ખેલજે
જીવન વાટ વાંકી ચૂકી ખાડાટેકરાવાળી
સાચવીને ડગ દે આંગળી ઈશની ઝાલી
પાછળ તારી ચાલે ઈશ ધ્યાન તારું ધરતો
મુશ્કેલીમાં સહાય કરતો ઉંચકી ઉરે ચાંપતો
જીવનમા જાગૃતિ ને હૈયે ધરે આકૃતિ
મારગ પ્રકૃતિ કેરો ગ્રહે વિરામે વિકૃતિ
નાટક ભજવાયું, પડદો પડ્યો ગડગડાટ તાળીઓનો
જીવન વિરમ્યું, શબ બન્યું, કિલોલ લાગણીઓનો
આ ટાણે કોણ ? May 4, 2008
Posted by pravinash in : કાવ્યો , add a comment
બારણે ટકોરા પડ્યા આ ટાણે કોણ ?
ન કાગળ ન પત્તર આ ટાણે ો ણ ?
વહેલી પરોઢ થઈ આ ટાણે કોણ ?
હ્રદયામા ફાળ પડી આ ટાણે કોણ ?
દિલ ધક ધક કરે આ ટાણે કોણ ?
શંકા કુશંકા ઉભરે આ ટાણે કોણ ?
પાનીએ પાણી નિતરે આ ટાણે કોણ ?
હથેલીએ ખુજલી ઉઠે આ ટાણે કોણ ?
કાંગરે કાગ બોલે આ ટાણે કોણ ?
મનનો માનેલ મિતવા બારણું ખોલ.
દર્દ તો દર્દ છે ! May 2, 2008
Posted by pravinash in : કાવ્યો , add a comment
દિલમા દિમાગમા બદનમા દર્દ તો દર્દ છે
સવારના સાજે મધરાતે દર્દ તો દર્દ છે
દિલમા ફેલાવે દિવાનગી દર્દ તો દર્દ છે
દિમાગે વ્યાપેલ અણકહ્યું દર્દ તો દર્દ છે
વદને નિતરતી નારાજગી દર્દ તો દર્દ છે
વહાલાના હોય અસહ્ય દર્દ તો દર્દ છે
“ગીતા” બનાવે સહ્ય દર્દ તો દર્દ છે
જીવતરની સગે જોડાયું દર્દ તો દર્દ છે
હસતે મુખે જીરવાયું દર્દ તો દર્દ છે
સર્વે દર્દની દવા ચંપી,પપ્પી, યા કુપ્પી
કુપ્પી = શરાબ
કવિની કથની——— April 19, 2008
Posted by pravinash in : કાવ્યો , add a commentકવિથી ડરે બધા કવિતાનો ભારે ચસકો
કવિતાની વહે ગંગા તો બજુએ ખિસકો
કવિ દેખીને ભાગે સહુ નાના મોટ લોકો
દેવી હોય તો દો સજા કવિતાને પૂળો મૂકો
કવિ શેર મારે જાણી શેરને પહોંચ્યો ધક્કો
બાળા કાજે માતા લેતી કવિતાનો તુક્કો
તલવારના ઘા રુઝે રહે ના તેનો સિક્કો
કલમના ઘા દુઝતા રહે દેશોના ધોખો
જનમધરતા એ કાવ્યનો જોયો છે લહેકો
કયામત ટાણે કરે ગઝલ કોઈ તેને રોકો
સૂરજ કેરા કેસરી દડાને માર્યો ફટકો
સહેલણીસા ચાંદતારે માર્યો નદીમા ભૂસકો
નજર February 28, 2008
Posted by pravinash in : કાવ્યો , 1 comment so far
નજરથી નજર મળીને વાત બની ગઈ
નજરથી નજર ચુરાવી વાત કહી ગઈ
નજરના જામ છલક્યાને પ્યાસ બુઝી ગઈ
નજરના તીર વાગ્યાને હાય નિકળી ગઈ
નજરના અમીની વર્ષા ચુંદડી ભિંજાઈ ગઈ
નજરના નજરાણાં ધર્યા બાજી પલટાઈ ગઈ
નજર ન લાગે તને ભાલે અંકાઈ ગઈ
નજર નજરમાં ફેર દિલે દસ્તક દઈ ગઈ
નજરના ખેલાયા ખેલ દુલ્હન બની ગઈ
નજર મારી નિરખે ભીંતે ટિંગાઈ ગઈ
નજર તારી વાલમ હૈયે જડાઈ ગઈ
હવે કશું કહેવું નથી February 20, 2008
Posted by pravinash in : કાવ્યો , add a commentસાનમાં સમજાવશું આજ હવે કશું કહેવું નથી
વિયોગનું જુઓ પરિણામ હવે કશું કહેવું નથી
પ્રિતડીના દીઠાં અંજામ હવે કશું કહેવું નથી
ખૂબ સહ્યું દીલેઆમ હવે કશું કહેવું નથી
જીવન બન્યું નાકામ હવે કશું કહેવું નથી
એકઠો કર્યો સરંજામ હવે કશું કહેવું નથી
શ્વાસોને મળશે આરામ હવે કશું કહેવું નથી
ક્યારે પામીશ વિરામ હવે કશું કહેવું નથી
આવી પરમને ધામ હવે કશું કહેવું નથી
તમારે શરણે મુકામ હવે કશું કહેવું નથી
વાદા February 12, 2008
Posted by pravinash in : કાવ્યો , add a comment
જીવન છે નદિયાની ધારા
ખળ ખળ વહેતું જાયે
પ્રેમ ધિક્કાર માન અપમાન
તેની ધારા ના અટકાવે
જો માંદગી સતત સતાવે
મુસ્કુરાઓ ના ગણકારો
મોટું મનને ઉદાર દિલ
તેની અકસીર ઔષધ જાણો
ઇચ્છીત પામો આ જીવનમાં
ઈશ્વરને કદી મંઝુર નથી
ન ભાવતાને ભાવતું કરો
પ્રયત્નથી કશું મુશ્કેલ નથી
હિંમતે મર્દા તો મદદે ખુદા
એ ઉક્તિ પર દિલ ફીદા
આનંદો આ જીવનમાં સદા
કિરતારના છે મૂક વાદા
વનરાજી February 9, 2008
Posted by pravinash in : કાવ્યો , 1 comment so far
વનરાજી વચ્ચે
કૅડી કંગારે
ઝરણાનું મોહક
ખળખળ વહેવું
વૃક્ષોને ભેદી
સૂર્યના કિરણો
અલપઝલપ થાતા
રાહ બતાવે
મંદમંદ પવન
લટને સંવારે
શીળી છાયા
મનડું લોભાવે
કોયલનું કુંજન
ભમરાનું ગુંજન
ખીસકોલી છાની
પકડદાવ દેતી
ધુળની ડમરી
ગગને ચડતી
કંકર સંગે
રીસાઈ જાતી
કલા કુદરતની
અનોખી અનેરી
સૌંદર્ય વેરી
શુશોભિત થાતી
એ તો એમ જ થાય January 21, 2008
Posted by pravinash in : કાવ્યો , add a comment છોડે છૂટતું નથી
આપોઆપ છૂટી જાય
જોડે જોડાતું નથી
સાંધો રહી જાય
વા વાય ને પાન ખરે
વાયરે ઉડી જાય
વા ખેરવે વા ઉડાડે
વાયરો વેરી થાય
નદી વેગે વહે
ચંચળતા ઉર ધરે
અટકાવી ના અટકે
ઉદધિ ઉરે સમાય
બાળકને જન્મ દે
પ્રાણ રેડી ઉછેરે
પાંખ આવતા ઉડે
જનની વિસરી જાય
લક્ષ્મી સંઘરો નહી
ખર્ચે બમણી થાય
કૂવે પાણી ઉલેચો
નવિન જલે છલકાય
બાળકને જન્મ દે
પ્રાણ રેડી ઉછેરે
પાંખ આવતા ઉડે
જનની વિસરી જાય
વૈતરણીમા વહેવા December 28, 2007
Posted by pravinash in : કાવ્યો , 1 comment so far ઉદરેથી અવતરણ માડી
વૈતરણીમાં વહેવા માંડી
ખપેનાં હલેસાં કે હોડી
ભણતરની તરવી ખાડી
જ્ઞાનની ચાલતી ગાડી
જુવાનીની ઓઢી સાડી
કન્યા બની સુહાની લાડી
સાજન સંગે લીલી વાડી
અહંની ઉંચી તાડી
સંસારની નજર્યું બાંડી
જીવજંતુ ખાયે ચાડી
આળસે રોકી પાડી
બધિર કાન ચામડી જાડી
અનુભવની આંખો ફાડી
સંસ્કારથી દીપી ઘડી
સમઝણે સર્જી લીલી વાડી
પરમાર્થની કેડી છાંડી
સ્વાર્થનો છેડો ફાડી
સત્યની ઝાલી નાડી
અંતિમ યાત્રાની ગાડી
અનંતની મીટ માંડી