કનુઃ  દાદીમા તમને મા થવું વધરે ગમે કે દાદીમા?

દાદીમાઃ બેટા થવું તો મને ‘દાદીમા’ વધારે ગમે.

નાનો કનુ શું સમઝે તેતો પટાક દઈને બોલી પડ્યો,

તો મા ન થયા હોત તો, હું તમારી સાથે રમવા વહેલો

આવ્યો હોત ને?

 દાદીમાઃ બેટા ‘દાદીમા’ ત્યારે જ થવાય જ્યારે પહેલા

‘મા’  બનાય.

  કનુ માથુ ખંજવાળવા લાગ્યો.

એક ડગ ધરા પર—-૧૧

         ભર જુવનીમા, મા અને બાપ બંને ગુમવવા અને તે પણ આવી રીતે

અકસ્માતમા એ આઘાત જીરવવો ઘણો કપરો છે. સોનમ અને સાહિલ બંને

હતપ્રભ થઈ ગયા.  બાળકોને સંભાળે કે પોતાની જાતને. કહેવાય છે પ્રભુના

દરબારમા ન્યાય પ્રવર્તે છે. કયા પાપ કર્મોની આ સજા હતી. હા, જન્મ છે

તેનું  મૃત્યુ ચોક્કસ છે. પણ આ રીતે! ખેર જો બેમાંથી એક પાછળ રહ્યું હોત અને

તે પણ પાછી અપંગ હાલતમાં તો શું દશા થાત! એ એક જ આશ્વાસન આપી

શકાય. બાવરો સાહિલ અને બેબાકળી સોનમની વહારે ધાયા સોનમના માતાપિતા.

              લગ્ન થયાને સોળ વર્ષના વહાણા વાયા હતા. દુધમા સાકર ભળે તેમ સોનમ

સાહિલની જીંદગીમા ઓતપ્રોત થઈ ગઈ હતી. સાહિલના માતાપિતાની તેણે કદીય

અવહેલના કરી ન હતી. ૨૧મી સદીની હતી પણ પ્યાર આપવામા ‘સીતા’ અને ‘રાધા’

તેના આદર્શ હતા. સાહિલ તેના પર જાન છિડક્તો .તેણે ખરેખર સાહિલની અર્ધાગંના

 બની જીવન સફળ પૂર્વક જીવવાનો પ્રયત્ન  કર્યો હતો. આવા સુંદર કાર્યમા તેને સહુનો

સોનેરી સંગાથ  સાંપડ્યો હતો.  શાન મમ્મીની વ્યથા સમજી શકતી હતી. દાદા દાદી તેને

પણ ખૂબ વહાલા હતા. દાદીનો પ્રેમાળ વહાલ નિતરતો ચહેરો યાદ આવતા આંખમાંથી

આંસુ સરી પડતા.

             શાળામા તેની એક સહેલી જેની સાવકીમા હતી તેણે શાનને સંભાળી. શાન તેને

હંમેશા ઘરે લાવતી, દાદી તેને પ્રેમે જમાડતી. સુલુ જ્યારે પણ શાનને ત્યાં આવે ત્યારે

દાદીનો પ્રેમ પામવા ભાગ્યશાળી બનતી. દાદી તેને સાચી સલાહ આપતા. સુલુ જાણતી

હતીકે સગી મા પણ બાળક્ને વઢે યા મારે. પણ તે એ પણ જાણતી કે પછી મા મનાવી

ખવડાવે પણ ખરી. કિંતુ તેની ‘મા’ જેકહે તે જ કરે. મારે ને રડતા રડતા સૂઈ જાય તો

આખી રાત ખૂણામા ગાળે.

       જીંદગી ધીરે ધીરે પાટા પર ચડી રહી હતી. માબાપ ગુમાવ્યાનું દુઃખ વિસરવું સહેલું

નથી. પણ જનાર પાછળ કોઈ ગયું નથી! દુનિયા તો ચાલ્યાજ કરે. દુઃખને હૈયામા સંઘરી

જીવવું એ નાનુ સુનું કામ નથી. સાહિલની ઉદાસી સોનમની છાતી ચીરી નાખતી હતી.

અસહાયતા તેને ચૂભતી પણ ઈલાજ જડતો ન હતો.  નાના નાની ખૂબ ધિરજ પૂર્વક

સમયની નાજુકતા પારખીને મદદ રૂપ થયા. જેને લીધે સહજતા આવી માત્ર ઉપરછલ્લી.

                    શાન સુલુની સહાયથી શાળાનું કાર્ય કરતી. કોલેજમા જવાનું હતું. આગળ ભણીને

મનની મુરાદ પૂરી કરવી હતી. પોતાને તો કોઈ કઠીન પરિસ્થિતીનો સામનો કરવાનો ન હતો.

પણ બહેનપણીને જો કોઈ મુશ્કેલી જંણાય તો શાન ખડે પગે ઉભી રહી તેને ઉકેલવામા મદદ

કરતી. શાન, સુલુ અને નેહાની ત્રિપુટી ઘણાની આંખમા આવતી. ગણકારે તે બીજા. આમ પાછી

ભણવામા ચિત્તને પરોવી વાત વિસારે પાડવાનો વ્યર્થ પ્રયત્ન કરતી. દાદા, દાદી વગર ઘર સુનુ

લાગતું હતુ. પણ કોઈ ઈલાજ ન હતો! નાના, નાની પાછા પોતાને ઘરે જતા રહ્યા.

           સોહમને બહુ ખબર પડતી નહી. પોતાના દિલની વ્યથા કેવી રીતે પ્રદર્શિત કરવી તેની

ગતાગમ પડતી ન હતી. શાન ભાઈલાને સાચવી લેતી. સોનમ, સાહિલને સાચવવા માટે હરપળ

તૈયાર રહેતી. માતા અને પિતા સાથે ગુમાવવા એ ઘા ભલભલાને હલાવી નાખવા પૂરતા છે.

કહેવાય છે “જે દુઃખ આપે છે , તે દુઃખ સહન કરવાની શક્તિ પણ આપી રહે છે.”———-

“વેજી બર્ગર”

આજની વાનગી બનાવી તેના વિશે જરૂરથી અભિપ્રાય લખશો.

    સામગ્રીઃ

     બટાકા,      આદુ                      તેલ

     ફુલાવર,      લીલા મરચા       બ્રેડ ક્રમ્બ્સ

     વટાણા,       કોથમીર             ગરમ મસાલો

    ગાજર         લીંબુનો રસ        મરીનો ભુકો

     ટોફુ           આરારાનો લોટ  ,હેમ્બર્ગરના બ્રેડ  

     સલાડ માટેઃ

                   કાંદા,  ટામેટા,  કાકડી, .

                   લેટસ,  ટમેટો કેચપ, મસ્ટર્ડ, ચીઝ્ની સ્લાઈસ

    બનાવવાની રીતઃ

                            બધા શાકભાજી બાફી લેવા.

                            ટોફુ અને શાકભાજી છુંદી તેમાં બધો મસાલો નાખવો.

                            મીઠું, આદુ મરચા વાટેલા, ઝીણી સમારેલી કોથમીર, લીંબુ,

                           ગરમ મસાલો, આરારાનો લોટ, કોથમીર

                           બધું ભેળવીને તૈયાર થાય પછી તેની બર્ગર જેવી “પેટી”

                             બનાવી બહારથી બ્રેડ ક્રમ્બ્સમાં રગદોળવી.

                              તવી ઉપર તેલ લગાવી મધ્યમ આંચ ઉપર પકવવી.

                               ટોફુ પૌષ્ટિક બનાવવા નાખ્યું છે. ન ભાવે તો નહી નાખવું.

                                 ઓછી ચરબી વાળું ખાવું હોયતો “પેમ” વાપરવું.

         ખાવાની રીત.ઃ

                             બ્રેડને તવી પર ગરમ કરવા. (બટર મરજી હોયતો}

                              પછી તેના પર લેટસ, ટામેટાની સ્લાઈસ, કાકડી, કાંદા

                              મૂકવા. “પેટી” મૂકી ઉપર સોસ, મરીનો ભૂકો અને મસ્ટર્ડ

                               લગાવી ખાવું.

                               ખૂબ લહેજત પડશે. સાથે

                                 કેરી, કેળાની ‘સ્મુધિ’ ની મોજ પણ માણવી.

વાહ વાહ અમેરિકા

     હા, વાત સાવ સાચી છે. અમેરિકાનું નાગરિકત્વ વર્ષોથી મેળવ્યું છે.

ભારત મારી “જન્મભૂમિ” છે. અમેરિકા મારી કર્મભૂમિ છે. બંને ધરતી પ્રત્યે

મને પુષકળ માન છે. આજે અમેરિકાની આવી દશા જોઈ અંતરે દુઃખ થાય

છે.

        એક સુંદર વિચાર સ્ફૂર્યો છે. કેટલા બધા ‘જોબ’ આપણા ભારતમાં ખસેડાયા

હસવાની મનાઈ છે

ગયા સોમવારે હું કોર્ટમાં ગઈ હતી. ગાડી ઉપર સ્ટીકર જુનું હતું .

નવું બતાવ્યું તો દંડ ન ભરવો પડ્યો. મારી બાજુમાં એક જુવાન

બહેન બેઠા હતા. કહે મારી ગાડી ગરાજમાથી કાઢીને રસ્તા પર

આવી. પોલિસ ત્યાંથી પસાર થતો હતો. સીટ બેલ્ટ બાંધ્યો ન હતો

એ ગુના માટે ટિકિટ આપી.

        મને વિચાર આવ્યો . ગાડીમા સીટ બેલ્ટ પહેરવિ ફરજીયાત છે.

જેમ એક શરીર માટે હોય તેમ એક આડો “મ્હોં” માટે જોઈએ.

       કારણ જે પણ બાજુમાં હોય તે આખે રસ્તે ગાડી કેમ

ચલાવવી તેનું ભાષણ ન આપે. ————

 હા હા હા હા હા—————–