અરે ખરેખર

July 4th, 2007 by pravinash No comments »

images14.jpg   

     મનિષાઃ તું મને પરણીશ તો સોનાનો સૂરજ ઉગશે.

     મનિષઃ ના, ના મારા માનવામાં નથી આવતું.

     મનિષાઃ હા સાચું કહું છું.

     મનિષઃ લગ્ન પછી ખૂબ થાકી જતો.
          ઍકવાર હિંમત જતાવીને મનિષાને
                લગ્ન પહેલાંની વાત યાદ કરાવતા.

     મનિષાઃ હસતા હસતાં કહે એતો મારા માટે
                 સોનાનો સૂરજ ઉગવાની વાત હતી   
     

એવો એક દિવસ આવશે?

June 27th, 2007 by pravinash 3 comments »

 

 કોમલ જ્યારે કેતનની પાછળ સ્કુટી ઉપર બેઠી હતી ત્યારે મનમાં  કેટ કેટલાં ઉમંગો ભર્યા હતા. તે વીસ વર્ષની અને કેતન ત્રેવીસ  વર્ષનો. આજે બંને જણા ઘર છોડીને જઈ રહ્યામ હતાં. ઘરનાં  વડીલોને સમજાવવાના બધામ જ પ્રયત્નો નિષ્ફળ નિવડ્યાં હતાં.   કોમલે માત્ર ગળામાં સાદી મોતીની માળા અને હાથમાં કાચની  બંગડી પહેરીને કેતનની પાછળ બેઠી હતી. તેને શંકા હતી કે તેના  વકીલ પિતા કેતનને ચોરીના બહાનામ હેઠળ જેલભેગો ન કરે. 

 

   કોમલ નો કેતન પહેલો પ્યાર હતો. માત્ર જુદી ન્યાતના હતા તેથી  બંનેના વાલીઓ ને વાંધો હતો.  એકબીજા નાં પ્યારમાં મશગુલ  કોમલ અને કેતન દુનિયાની પરવા કર્યા વગર ભાગી છૂટ્યાં.રાતના  સિનેમા જોવા જવાનાં બહાને કોમલ ઘર બહાર નિકળી ગઈ. નક્કી  કર્યા મુજબ કેતન સાથે ભાગી નિકળી. બાર સાડાબાર સુધીતો કોઈને  ગંધ આવવાની જ નહતી. ત્યાં સુધીમાં તો બંને જણા ખૂબ દૂર નિકળી  ગયા હતા.

       ભાડાની ટેક્સીમાં આગળનો પંથ કાપી રહ્યાં હતા. જરૂરિયાત પુરતી  બંને જણા વાતો કરતાં હતા. ખબર નહી કેમ કરીને ટેક્સીવાળાને ગંધ આવી  ગઈ. બંને પ્રેમ પંખીડાને સહાય કરવાને બદલે અડધે રસ્તે ઉતારી મૂક્યા. 

 કેતન, કોમલને ધીરજ બંધાવતા બોલ્યો ‘કોમલ તુ જરાય ચીંતા નહી કરતી, રાત   જેમતેમ પસાર કરી સવારે જે પણ ગામમાં હોઈશું ત્યાં આપણે બંને કોર્ટમાં જઈને લગ્ન કરી લઈશું. પછી આપણાં માબાપ આપણને કશું નહીં કરી શકે 

 

  કોમલને કેતન ઉપર ગળા સુધી વિશ્વાસ હતો. એતો કેતનને ગળે વહાલથી  બાઝી પડી. બંને જણાં  રાતનાં અંધારામાં દીવા દેખાતા હતા  એ દીશામાં ચાલવા લાગ્યા. સાચો પ્રેમ નીડર હોય છે. ભીતી તેમની નજીક  ઢુંકતી પણ નથી. બંને જણાએ હિંમત કરીને કોક અજાણ્યાનું બારણું ઠોક્યું. ઘડિયાળમાં રાતનાં ત્રણ વાગ્યા હતા.

  સુનિતા બહેને બારણુ ખોલ્યું. હાથમાં હાથ પરોવીને ઉભેલા કોમલ અને કેતનને જોયા. ખૂબ સરળતાથી  કોમલે પરિસ્થિતિ વર્ણવી. સુનિતાબહેન, સામાજીક કાર્યકર હતાં. તેમને આ  બંનેની વાતમાં વિશ્વાસ બેઠો. ખબર નહીં કેમ તેમને તેમાં સત્યનો રણકો સંભળાયો.   આ બાજુ કોમલના વકીલ પિતાશ્રીએ પોલિસનાં બારણાં ખખડવી તેમની મદદ  માગી. કેતનનાં મા એકલા હોવાથી સવાર પડવાની રાહમાં રાત ગાળી.  

   સુનિતાબહેન, કેતન અને કોમલને સવારનાં પહોરમા ઉઘડતી કોર્ટે સિવિલ મેરેજથી જોડી દીધાં.

કેતનનાં મા ને તો સમજાવાયા પરંતુ કોમલનાં બાપુજીએ કોમલનાં નામનું નાહી નાખ્યું.

તેમનો અસ્વિકાર કોઇને નડતો નહોંતો ફક્ત બળજબરી મનને ડંખતી હતી.. તેઓ માનતા કે એક દિવસ આવશે જ્યારે કોમલ પસ્તાશે અને કોમલ માનતી કે એક દિવસ આવશે ને પપ્પને મનાવી લઇશ…

તમે શું માનો છો?

એવો એક દિવસ આવશે?

 

 

 

જિવન એક ખેલ છે

June 23rd, 2007 by pravinash No comments »

images18.jpg

   ભલે ને  અમે કાળી  મજૂરી  કરતાં
   અમારા મુખ પર હાસ્ય ના વિલાતાં
      અરે સાંભળો આ જિવન તો એક ખેલ છે
   અમારો શું વાંક કે અમારા આ હાલ
   માતા પિતા અમારા જુઓ  બેહાલ
          હા આ જિવન તો એક ખેલ છે
   ભણવું  હોય છતાં રોટલા  ખાતર
   નાના ભાઈ બહેનોની હંસી ખાતર
          આ જિવનનો ખેલ ખેલવો છે
   જો તમારા દિલમાં પ્યાર હોય
   અમારા  માટે જો  ભાવ  હોય
      આવો આ જિવન ખેલમાં સામિલ થાઓ
   ખેલમાં હાર પણ હોય યા જીત
   કિંતુ ખેલ ખેલમાં પામીશું પ્રીત
     અરે સાંભળો, આ જિવન એક ખેલ છે
 

બાળક કોને કહેશો

June 22nd, 2007 by pravinash No comments »

   બાળક તો ફૂલથી કોમળ હોય.
    પ્યારથી છલોછલ ભરેલું હોય.
    લાગણીઓથી  ઉભરાતું હોય.
    ઉમંગથી  થનગનતું  હોય.
    પ્રશ્નોથી  ઘેરાયેલું   હોય.
   નિર્દોષતા તરબતર હોય.
    આનંદના અવધિમાં તરતું હોય.
   

ઘમંડ-પાખંડ

June 19th, 2007 by pravinash 2 comments »

         બંને પ્રભુને અપ્રિય છે.
 
 ઘમંડઃ        માટીના પૂતળાં શાના પર ઘમંડ.
 પાખંડઃ       જેના આચરણથી માંહ્યલો નારાજ.

 ઘમંડઃ       નાની નજીવી વાતોમાં પોરસાવવું.
 પાખંડઃ      ખોટો દેખાડો, ફુગ્ગા જેવો.

 ઘમંડઃ       અહંકારનો પ્રાણવાયુ.
 પાખંડઃ      ખંડનો ચોથો ભાગ.

 ઘમંડઃ      અસત્ય, અરાજકતા, આંધાધુંધી ફેલાવે.
 પાખંડઃ     વિદા કરો, શાંતિ સ્થપાયે.

 ઘમંડઃ પાખંડઃ બને સમાન રીતે હાનિકર્તા છે.

 ઘમંડઃ પાખંડ બંનેનો ત્વરિત ગતિ એ ત્યાગ કરો.

 ઘમંડઃ પાખંડઃ બંનેમાંથી એકને પણ પ્રોત્સહાન ન આપો.      

ટિખળ

June 19th, 2007 by pravinash 1 comment »

images14.jpg

   અરે ભાઈ શું કરવું? આ અમારા ટિખળભાઈ છે ને તેમને ટિખળ કરવાની આદત.
   પણ જો કોઈ એમની ટિખળ કરે તો તેમને વાંકુ પડે.
    એકવાર અમારે ત્યાં ગામડેથી કંકુબેન આવ્યા. નહાવા ગયા ચોકડીમા ઠંડા પાણીનો
    નળ બતાવીને કહે આ ખોલશોને માસીબા ગરમ પાણી આવશે. ભર ઠંડીનો સમો હતો
    બિચારા માસીબા ઠરી ગયા. બીજી નાની એક બે ટિખળ કરી. માસીબા ભલે ગામથી
    આવ્યા હતા. ગમાર ન હતા. છીંકણીની ડબ્બી સાથેજ હોય. એવી સારયમાંયની
    છીંકણી સુંઘતા. તેમને તો ટેવ હતી.
     ટિખળભાઈને પાઠ ભણાવવો હતો. ખૂબ દાબીને ભરી. અને ટિખળભાઈ પાસે પહોંચ્યા.
   ભાઈલા’ આ ડબરી ખોલી દેને’. ડબ્બી ખૂબ સહેલી રીતે ખૂલે તેવી હતી. ટિખળભાઈ એટલું
     બધું જોર કર્યું કે છિંકણી ડબ્બીમાંથી બહારપડીને એટલી બધી ઉડી કે તેમની છીંકો વીસ
    મિનિટ સુધી બંધ ન થઈ. માસીબા તાળી પાડીને કહે, મેર મુઆ મને હસતો હતો. લે
    લેતો જા. ગુસ્સામાં લાલચોળ ટિખળભાઈ એલફેલ બકવા માંડ્યા.
     ત્યારથી ટિખળભાઈને પાઠ ભણવા મળ્યો. જો ટિખળ કર્વી હોય તો સહન પણ કરતાં
    શીખો.   

વીણેલાં મોતી

June 19th, 2007 by pravinash 1 comment »

૧.   જ્ઞાનવિનાની ભક્તિ એટલે ભાવનાની આતશ બાજી.

૨.   ભક્તિ વિનાનું જ્ઞાન એટલે કોરું ધકોર પાંડિત્ય.

૩.   જ્ઞાનીનું જ્ઞાન ભક્તિ સંગ ડોલે.

૪.   જ્ઞાન અને ભક્તિનું મધુર મિલન

               એટલે  

        સોનાને મળે સુગંધનો સથવારો.

    
૫.  જ્ઞાન વિનાની ભક્તિ  પાંગળી.

૬.  ભક્તિ વિનાનું જ્ઞાન આંધળું.

પાપા (father’s Day)

June 17th, 2007 by pravinash 1 comment »

       ઘરમાં પ્રવેશતાં તમારા નયનોમાં
       પ્રેમની ઉષ્મા ભાળી
       તમારા ગાઢ આષ્લેશમાં હ્રદયની
       વિણા ગુંજી ઊઠી
       વાણીના વહી છતાં સંદેશાની
       આપ લે થઈ
       બસ પાપા  તમારો પ્યાર મુને
        જિવનનું ભાથું સાંપડ્યું        

વરસાદ

June 17th, 2007 by pravinash 1 comment »

  નાનકોઃ   મા વરસાદ આવે છે.
      માઃ      {કાનમાં જરાક બહેરી}
            કોનો સાદ આવે છે? મને સંભળાતું નથી.
     નાનકોઃ    મા,મને છત્રી આપ.
      માઃ         હા, બેટા સોળ દુ બત્રી.
     નાનકોઃ    મા, ધ્યાન આપ અને બરાબર સાંભળ.
       માઃ        લે બરાબર કહું છું. સાંકળ વાસી દીધી છે.
     નાનકોઃ    થાકી ને. સારું મા હું હવે કાઈ નહી બોલું.
       માઃ        સારું બેટા, તું સૂઈજા હું તને ઓઢાડું.
     નાનકોઃ    હારી થાકીને વરસાદમાં પલળતો ઘર
                    બહાર દોડી ગયો.
                     છત્રી લેવાનું સાવજ વિસરી ગયો.

सत्यमेव जयते

June 13th, 2007 by pravinash 1 comment »

 सत्यमेव जयते
   असत्यमेव पराजयते
 
   शांतिमेव जिवते 
   अशांतिमेव मृतवते
 
    प्रेममय रमते
    प्रेमहीन खोते

   ज्ञानमेव लभते
   अज्ञानमेव आथडते

   चेतनामेव गति करते
   आलस्यमेव रूकजाते

   रागमेव खुश रहते
   द्वेशमेव दुखी होते
 
   अव्यक्तमेव तैरते
   व्यक्तमेव   डूबते

Type in

Following is a quick typing help. View Detailed Help

Typing help

Following preferences are available to help you type. Refer to "Typing Help" for more information.

Settings reset
All settings are saved automatically.