યોગ સાધના——૧૧

સૂત્રઃ ૪૬     તા એવ સબીજઃ સમાધિઃ

                    ता एव सबीजः समाधिः

                   સંપૂર્ણ સંયમ હોવા છતાં પણ  આસક્તિ અને ઈચ્છાના બીજ

                    મનની ભિતર રહી ગયા  હોય છે. ઈચ્છાના આ અંકુર ઘણા

                    ભયાવહ હોય છે.  મુક્તિ નજદિક છે. સાધક એવી સ્થિતિ પર

                     પહોંચ્યો છે કે તેનું પતન થઈ ન શકે.

સૂત્રઃ  ૪૭     નિર્વિચાર વૈશારદ્યે-અધ્યાત્મપ્રસાદઃ

                     निर्विचार वैशारद्ये-अध्यात्मप्रसादः

                       નિર્વિચાર સમાધિ ને પામ્યા પછી મન

                        શુધ્ધ (પવિત્ર) બની જાય છે.

સૂત્રઃ  ૪૮         ઋતમ્ભરા તત્ર પ્રજ્ઞા

                        ऋतम्भरा तत्र प्रज्ञा

                         સમાધિના આ તબક્કે જ્ઞાન સત્ય સભર

                           હોય છે. ( સત્યથી પરિપૂર્ણ)

 સૂત્રઃ  ૪૯         શ્રુતાનુમાનપ્રજ્ઞાભ્યામન્યવિષયા વિશેષાર્થત્વાત

                          श्रुतानुमानप्रज्ञाभ्यामन्यविषया विशेषार्थत्वात

                            ઋષિ પતાંજલી કહે છે જ્ઞાન બે પ્રકારનું છે. ઈંદ્રિયોના

                             નિગ્રહ અને સાધના મારફત. યા તો આપણા વેદ યા

                             પૌરાણિક શાસ્ત્રો દ્વારા. જ્ઞાન જે સમાધિ દ્વારા પ્રાપ્ત

                             થયુ છે તે ઉચ્ચ કોટીનું છે.

 સૂત્રઃ ૫૦          તજ્જઃ  સંસ્કારો-અન્યસંસ્કારપ્રતિબન્ધી 

                          तज्जः संस्कारो-अन्य्संस्कारप्रतिबन्धी

                          સમાધિ દ્વારા મેળવયેલા સંસ્કાર, પૂર્વેના

                         સઘળાં સંસ્કાર ભૂંસી નાખે છે.

 સૂત્રઃ ૫૧         તસ્યાપિ નિરોધે સર્વનિરોધાન્નિર્બીજઃ સમાધિઃ

                        तस्यापि निरोहे सर्वनिरोधान्निर्बीजः समाधिः

                         જ્યારે સમાધિ દ્વારા પડેલા સંસ્કાર, પૂર્વેના

                         સઘળાં સંસ્કાર ભૂંસી નાખે છે ત્યારે મન વિચાર

                         રહીત અવસ્થા માં પ્રવેશી “નિર્બીજઃ” અવસ્થા ને

                         પ્રાપ્ત કરે છે.  

                        अस्तु

                        समाधिपाद संपूर्णः

                       सर्वे भवन्तु सुखिनः सर्वे सन्तु निरामया

                        सर्वे भद्राणि पश्यन्तु मा कश्चिद दुःखभागभवेत

                        ॐ शांतिः शांतिः शांतिः

એક ડગ ધરા પર—-૬

          વર્ષો પાણીના રેલાની માફક સરી રહ્યા હતા. રમત ગમતમાં મોટી થતી

  શાન ને ભગવાને ફુરસદે ઘડી હતી. એમાંય પાછા સુંદર સંસ્કાર, જાણે સોનામાં

સુગંધ ભળી. સ્વભાવે શાંત શાન, જોતાની સાથે વહાલ ઉપજે તેવી શાન. ખરેખર

ખોટા વખાણ કરવાની આદત નથી. શાન મમ્મી, પાપા તથા સર્વે કુટુંબી જનોની

આંખનો તારો બની ગઈ. સોહમ તેનો વહાલો ભાઈલો મઝાનો હતો. બંને વચ્ચે પાંચ

વર્ષનો તફાવત હતો. મામ્મીને ખૂબ રાહત રહેતી. શાન મ્મ્મી બતાવે તે બધું કામ

કરતી.

      દાદી વિચાર કરતી આટલી અમથી છોકરી કેટલી મમ્મીને મદદ કરે છે. ભાઈ

સાથે કેવી સરસ રીતે રમે છે. પહેલે ખોળે દિકરી ને તેમાંય પાછી વહાલના દરિયા

સમાન. બંને બાળકો લાડકોડમા ઉછરી રહ્યા હતા. ક્યાંય દિકરા કે દિકરી વચ્ચે ભેદ

જણાતો ન હતો. હવે તો શાન પાંચમા ધોરણમા આવી ગઈ. બાળમંદિર છોડીને મોટી

શાળામા. શાળાનો ગણવેશ પહેરીને નિકળ્તી ત્યારે મમ્મી ઓવારણા અચૂક લેતી.

             વર્ગની બહેનપણીઓની સાથે રમત ગમતમાં જોડાતી. ભણવામા ખૂબ તેજ

હંમેશા નવું જાણવાની ઈંતજારી. શાન ઘણાંની ઇર્ષ્યાનો ભોગ પણ બનતી. કિંતુ તેનો

સ્વભાવ જ એવો હતો કે સહુ તેને સામે ચાલીને બોલાવતા. જે બહેનપણીને તકલિફ

હોય તો શાન દોડીને મદદ કરતી. તેને જુઠ્ઠુ બોલવા સમક્ષ ખુબ નફરત હતી. નિર્દોષ

બાળકો કેમ અને કેવી રીતે ખોટી ટેવોના શિકાર બનતા હશે? ૨૧મી સદીમા જો કોઈ

શત્રુ હોય તો તે ટેલીવિઝન છે. શાનની મમ્મી તેનો ખૂબ ધ્યાન રાખતી. સોનમ, શાનને

અમૂક શો જ જોવા દેતી. તેને લીધે  સોનમ તથા સાહિલ વિચારીને ટી વી જોતાં. સાહિલ

પપ્પા, શાન અને સોહમને સમય મળ્યે વહાલની ગંગામા સ્નાન કરવતા.

      પાંચમા ધોરણની વાર્ષિક પરીક્ષામા શાનને ગણિતમા ઓછા માર્ક્સ મળ્યા. તેની બાજુમા

બેઠેલો કુમાર ઉંચો થઈ થઈને તેના પેપર પર નજર નાખતો અને જાણી જોઈને પેંન્સિલ પાડી

વારે વારે વાંકો વળતો. શાન પોતાનું ધ્યાન કેંન્દ્રિત કરી શકતી નહી. જેથી બે દાખલા કરી ન

શકી અને ત્રણેક ખોટા પડ્યા. પાસ થવા માટે જોઈતા માંડ માંડ મેળવી શકી. રડી રડી ને

અધમૂઈ થઈ ગઈ . ખેર નપાસ ન થઈ તેની સાંત્વનાને પામી. પપ્પા પણ ગુસ્સે થયા.

મમ્મીએ બાજુમા બેસાડી વિગત જાણી તેથી જરા દુખ ઓછું થયું. પણ શાને મનમાં

ગાંઠ વાળી હવે પછી મારે ચેતીને ચાલવું પડશે.

     શાનના વર્ગમાં એક છોકરો હતો. કેન્સરમા કીમો લેવાથી વાળ બધા જતા રહ્યા હતા.

એક દિવસ ખૂબ રડી રહ્યો હતો. શાનથી જોઈ ન શકાયું. તેની પાસે જઈ પ્રેમથી પૂછ્યું

ને વાત જાણી.  કિસનને દોસ્તો પજવતા હતા. બાળકો નિર્દોષ હોય છે. કિંતુ ઘણીવાર

ક્રૂર મશ્કરી કરી હેરાન પણ કરતાં હોય છે. શાને મનમાં ગાંઠ વાળી. ઘરે જઈને પપ્પાને

કહે. “પાપા તમને ખબર છે, મને ખીચડી નથી ભાવતી. જો હું તે ખાંઉ તો મને મારી

મનગમતી વસ્તુ કરવા દેશો?” પાપાને એમ કે કદાચ આઈસક્રીમ ખાવા લઈ જાવ યા

સિનેમાની માગણી કરશે તેથી હા પાડી. શાને બીજીવાર પૂછી ખાત્રી કરી વચન માંગ્યું.

છઠ્ઠા ધોરણમા ભણતી છોકરી વધારેમા વધારે શું માગશે?

     શાને કહ્યું પપ્પા મારે બધા વાળ કપાવવા છે. પપ્પાની હાલતતો કાપોતો લોહી ન

નિકળે તેવી થઈ ગઈ. પણ વચનથી બંધાયેલા હતા. શાનની વાત મંઝુર કરી. સોમવારે

શાળામા મૂકવા ગયા ત્યારે તેમની બાજુમા કિસનની મા આવી અને કહે ‘તમારી દિકરી

ભગવાનનું રૂપ લઈને આવી છે.’   જુઓ મારા કિસનની સાથે કેટલા પ્રેમથી વર્તે છે, પાપા

જોઈને દંગ થઈ ગયા. કિસનના માથા પર પણ વાળ ન હતા. તેમને સમજતા વાર ન લાગી

શામાટે શાને વાળ કપાવ્યા————————

  યોગ સાધના—-૧૦

સૂત્રઃ  ૪૧ ક્ષીણવૃત્તેરભિજાતસ્યેવ મણેર્ગ્રહીતૃ-ગ્રહણ-ગ્રાહ્યેષુ

                  તત્સ્થતદન્જાનતા સમાપત્તિઃ  

                क्षीणवृत्तेरभिजातस्येव मणेर्ग्रहीतु-ग्रहण-ग्राह्येषु

                 तत्स्थतन्जनता समापत्तिः 

               જેવી રીતે શુધ્ધ ક્રિસ્ટલ પોતાની નજીકના પદાર્થના

            રંગ ગ્રહણ કરે છે. તેવી રીતે મન જ્યારે વિચાર રહિત

             શાંત હોય છે ત્યારે જેના પર કેન્દ્રિત થાય છે તેવું જ

             જણાય છે.. તે ક્યાંતો પદાર્થ હોય યા ઈંન્દ્રિયોનું

             ચિંતન.તેનામય થઈ જવું યા તેના ચિંતનમાં

            ડૂબી જવું તેને ‘સમાધિ’ કહે છે.

                 સમાધિ અનેક પ્રકારની હોઈ શકે. કોઈ પણ

               જાતની સમાધિ પામવી આસાન નથી, જો મનની

             અમાપ શક્તિ   ન હોય. અંહી કીટ પતંગાનો દાખલો

              બરાબર બંધ બેસતો છે.

 સૂત્રઃ ૪૨ તત્ર શબ્દાર્થજ્ઞાનવિકલ્પૈઃ સંકીર્ણા સવિતર્કા સમાપત્તિઃ

                 तत्र शब्दार्थज्ञानविकल्पैः संकीर्णा सवितर्का समापत्तिः

                જ્યારે મન સખત પદાર્થ પર નામ, ગુણ ના જ્ઞાન સાથે

                ધ્યાન કેંન્દ્રિત કરે છે. જેથી મેળવેલી માહિતીને “સવિતર્ક

               સમાધિ” કહે છે.

 સૂત્રઃ ૪૩  સ્મૃતિપરિશુધ્ધૌ  સ્વરૂપશૂન્યેવાર્થમાત્રનિર્ભાસા નિર્વિતર્કા

                 स्मृतिपरिशुध्धौ  स्वरूपशू न्येवार्थमात्रनिर्भासा निर्वितर्का

                 જ્યારે મન પદાર્થ સાથે એકાત્મતા, એકાગ્રતાથી પામે છે.

                 કિંતુ તેને તેના નામ, ગુણ વિશે કોઈ જ માહિતી નથી.

                 તેથી માત્ર પદાર્થ જ હોય છે તેને ‘નિર્વિતર્ક” સમાધિ

                  કહે છે.

                  નિર્વિતર્ક સમાધિ સવિતર્ક કરતા ઉંચી છે. જેમાં પદાર્થના

                  નામ, ગુણ વિશે કોઈ જ માહિતી નથી.

સુત્રઃ ૪૪ એતયૈવ સવિચારા નિર્વિચારા ચ સૂક્ષ્મવિષયા વ્યાખ્યાતા

                 एतयैव सविचारा निर्विचारा च सूक्ष्मविषया व्याख्याता

              જ્યારે ધ્યાન કેંન્દ્રિત કરવાનો પદાર્થ સમક્ષ હોય ત્યારે

             બે પ્રકારની સમાધિ ‘સવિચારા, યા નિર્વિચારા’ ના ભેદ

             એકજ રીતે જાણી શકાય છે

સૂત્રઃ ૪૫  સૂક્ષ્મવિષયત્વન્ચાલિંગઃ -પર્યવસાનમ

                 सूक्ष्मविषयत्वन्चालिंगं -पर्यवसानम   

               આ સર્વે દર્શિય પદાર્થની પાછળ ‘પ્રકૃતિ’ મુખ્ય

               કારણ છે. પ્રકૃતિ પદાર્થનું અભિન્ન અંગ છે.

                જેમ કે અગ્નિ, દઝાડવું તેનો ગુણ ધર્મ યાને

               પ્રકૃતિ છે. પ્રકૃતિ અંતિમ લક્ષ નથી. તેની

               પાછળ ‘બ્રહ્મન’ છે.

સ્ત્રી વિશે ઘણું વાંચ્યું, ઘણું સાભળ્યું. હવે તો કાન પાકી ગયા અને

આંખો દુખી ગઈ. શું ખરેખર ૨૧મી સદીમા સ્ત્રીને આટલું બધું સહેવું

પડે છે. હું પણ એક સ્ત્રી છું. ના, હવે ગંગા ઉલટી વહે છે. તે હિમાલય-

થી નિકળી સાગરને મળવા જતી નથી.

   હા, આપણા દેશમા સ્ત્રીને સતી થવાનો રિવાજ હતો. જે રાજા રામ-

મોહનરાયના પ્રતાપે તેના પર પ્રતિબંધ આવ્યો. આજની સ્ત્રી અત્યાચાર

અને અન્યાય સામે માથું ઉચકી ગૌરવભેર જીવવા શક્તિમાન છે. તેની

પ્રતિભા ખૂબ વધી ગઈ છે. તે પુરુષોની સાથે ખભે ખભા મિલાવી કામ

કરવામા કુશળ પુરવાર થઈ છે. છતાં પોતાનું સ્ત્રીત્વ જાળવી રાખવામા

સફળતાને વરી  છે. તેને તેની કાર્યક્ષમતાની પૂરી જાણકારી છે.

  રામે સીતાને ત્યજી હતી છતાં તેના મનમાં રામ પ્રત્યે કભાવ ન હતો.

મીરા ઝેરનો પ્યાલો પી ગઈ અને કૃષ્ણમય બની ગઈ. દ્રૌપદી ભર સભામા

કહી શકી ” હારેલા મારા પતિ એ મને દાવમા કેવી રીતે મુકી.”  સ્ત્રીત્વનું

સ્વાભિમાન રાખી આ સ્ત્રીઓ જીવી.

       આજે જ્યારે દહેજ અને વાંકડા જેવી રૂઢીચુસ્તતામાં સમાજ અટવાયો છે,

ત્યારે સ્ત્રીને વસ્તુ સમજી તેનો વેપાર શા કાજે?  જ્યારે યુવાન છોકરીને મોઢે

સાંભળવા મળે છે કે માબાપને અમારે ખાતર નહી વેચાવા દઈએ. અમને ભણાવ્યા

ગણાવ્યા સારા સંસ્કાર આપ્યા, બસ આનાથી વધુ અમને કાંઈ ન ખપે.

        સ્ત્રીએ પુરૂષને જનમ આપ્યો એ જ પુરૂષ તેની ઈજ્જત ન કરે અને તેને સન્માન

 ન આપે તેમા કોનું નીચું દેખાય છે. સામાન્ય બુધ્ધિથી વિચારવા જેવો સીધો અને સરળ

 પ્રશ્ન છે.સ્ત્રીનો જો સહુથી મોટૉ શત્રુ હોય તો તે બીજી સ્ત્રી જ છે. વહેમ, ઈર્ષ્યા અને અહંકાર

  તેને સતાવે છે. સ્ત્રી જેટલી લાગણીશિલ છે તેટલીજ અદેખાઈ અને સ્વાર્થથી ભરેલી પણ

  છે.

       વર્ષોનો અનુભવ અને ચારેબાજુ સમાજમા નિરિક્ષણ, આ લેખ લખવાને પ્રેરાઈ છું. કોઈની

  લાગણી દુભાવવાનો વિચાર સરખો પણ નથી. નાની ચાર વર્ષની બાળાથી માંડીને યુવાન

  છોકરીઓ સાથે રહેવાનો અવસર પ્રાપ્ત થયો હતો. સમવયસ્ક સાથે તો હંમેશનું પાનુ પડ્યું છે.

      હું એકની એક મારા અગણિત રૂપ છે.

      રૂપ રંગમા નહી ફરક પણ ભિન્ન તેનો રુબાબ છે.

આભાર શામાટે, કોનો, ક્યારે?

મનુષ્ય જીવન કાજે, સર્જનહારનો હરપળ.

કેવી રીતે. વાણી મધુરી અને સંવેદના ભર્યા વર્તન  દ્વારા.

 આંખોના પલકારાથી, મુખથી યા અંતરમાથી.

 અરે, માત્ર આંખોનું મિલન પણ ઘણું કહી જય છે.

આભાર પછી તે સ્રર્જનહાર હોય કે આપણી ચારે તરફ ફેલાયેલાં

કુટુંબીજનો, મિત્ર મંડળ યા સમાજ.  તેમા હારેલા ‘યોધ્ધાની માફક

પાછીપાની ન કરતા’ ખુલ્લા દિલે તેનો એકરાર કરો. હા, બને તો ચાર

પૈસા વાપરવામાં કંજૂસાઈ કરવી કિંતુ “આભાર’ શબ્દને વાપરવામાં

નહી.

આભારનો ભાર કરો હળવો

આભારનો ભાર ન લાગે તો નરવો

આભારનું ચિત્ર રુડું રળિયામણું

મનને મંદિરે દીસે હળવું

આભાર માન તું હે માનવી

જનમ અને કાયા પામ્યો અવનવી.   

 આ પૃથ્વી પર જન્મ મળ્યો, પરવરિશ પામ્યા.

કશું જ માંગવુ પડ્યું ન હતું. વણ માગ્યે અનહદ

પામ્યા. યાદ રહે

“આભારનો ભાર વેંઢારવો મુશકેલ છે

આભારના ભાર તળે દબાવું આસાન છે.

આભારનો ભાર લાગે તો તે વેપાર છે.

આભારનો ભાર સતાવે તો વ્યવહાર છે.

આભાર, આનંદ અર્પે તો તે નિર્મળ પ્યાર છે.”

યોગ સાધનાની શરૂઆત સાથે આપણે સમજીશું યોગ વિષે જરા બારીકાઈથી.

આપણા ઋષિ પતાંજલી શેષનાગનો અવતાર માનવામાં આવે છે.  તેમણે

 ૪૦૦૦ વર્ષ પૂર્વે “યોગ સૂત્રો”  આપણને આપ્યા. ‘યોગ’ આપણે ત્યાં આદિ અને

સનાતન કાળથી ચાલ્યો આવે છે. વેદ, ઉપનિષદ સર્વેમાં તેનું ઉચ્ચ સ્થાન છે.

‘યોગી’  શબ્દ કોઈ પણ ભારતિયથી અજાણ્યો નહી હોય. આજ કાલ પશ્ચિમમા

તેનો વાયરો વાયો છે. તેમણે બધા સૂત્રો એકત્રીત કરી ચાર ભાગમાં વહેંચી

દીધા.

                   સમાધિ પાદ (૫૧ સૂત્ર),  સાધના પાદ (૫૫ સૂત્ર),  વિભૂતિ પાદ

(૫૬ સૂત્ર)  અને  કૈવલ્ય પાદ (૩૩ સૂત્ર).  કુલ મળીને   ૧૯૫ સૂત્ર તારવ્યા.

        સૂત્ર એટલે શું? સૂત્ર એટલે ‘દોરો’. જે ખૂબ નાજુક છે કિંતુ એક બીજાને

સાંકળવાનું કાર્ય અતિ સહેલાઈથી કરે છે. મોતી ને જો દોરોમાં પરોવીએ

તો સુંદર માળા તૈયાર થાય. તે પ્રમાણે માત્ર થોડા કિંતુ સરળ શબ્દોથી

‘સૂત્ર’  તૈયાર થાય અને ગુઢ વાત સમજાવી જાય.

      योग किसे कहते है

युज्यते अनेन इति योगः

જે જોડે છે તેને યોગ કહેવાય છે.

આત્માને પમાત્મા સાથે, શરીરને મન સાથે, વિ.

શ્રીમદ ભગવદગીતામાં શ્રી કૃષ્ણ ભગવાને કહ્યું છે

 योगः कर्मषु कौशलम

કાર્યમા પવીણતા અને ચોકસાઈ તે યોગ કહેવાય.

योगः समत्वम उच्यते

યોગી સમતા પૂર્વક બોલે છે.

ઋષિ વશિષ્ઠ કહે છેઃ

मनः प्रशमनोपायः योग इत्याभिधीयते

યોગ એ સુંદર કળા છે જેનાથી મન પર અંકુશ આવે છે.

સ્વામિ વિવેકાનંદના મત અનુસારઃ

  “દરેક આત્મામા પવિત્ર શક્તિ છે. તેનો સાક્ષાત્કાર કરવા માટે આંતરીક અને

બાહ્ય પ્રયત્નો કરવા જોઇએ. તે કાર્ય, ભક્તિ, આધ્યાત્મિક યા માનસિક પ્રયત્નથી

સફળ થાય છે.”

શ્રી અરવિંદ કહે છેઃ

સંપૂર્ણતા પ્રાપ્ત કરવા કાર્યરત રહેવાની શક્તિ  દરેક વ્યકિત્માં ઈશ્વર દત્ત છે.

યોગ નું મૂળ સાંખ્ય ફિલસૂફીમાં છે. તે ઘણી બધી દિશા સાંકળી લે છે. જેમે કે

શારિરીક આસન, શ્વાછોશ્વાસ, ધ્યાન, શુધ્ધીકરણ, આધ્યાત્મિક તથા ભક્તિ વિ. વિ.

જેનાથી માનવી સ્વાસ્થ્ય અને સમતા પામવા શક્તિમાન બને છે.

  “સાહિત્ય સરિતા” હ્યુસ્ટન્મા છેલ્લા દસ વર્ષથી મઘમઘી રહી છે. સાહિત્ય રસિકોનો અનેરો ઉત્સાહ, તેમની પ્રવ્રુત્તિ,

લખાણો, કાવ્યો, અનુભવો  અને સર્જન શક્તિનો અંદાઝ કળવો મુશ્કેલ છે. દર મહિને નિયમિત મુલાકાત, યજમાનોની

પ્યાર ભરી પરોણાગત અને સર્જકોની નવિન રચનાઓનો આનંદ માણવા સહુને પ્યાર ભર્યું આમંત્રણ છે.

       “મેં માર્યા ને મેં પુકાર્યા” અર્થાત સ્વની પ્રશંશા અનુચિત સમજી વધુ ન લખતા ટુંકમાં જ વિરમું છું.

નવિન પુસ્તકોનું પ્રકાશન, નવોદિત તથા નામાંકિત કવિઓનું સમ્માન કરવામાં હંમેશા મોખરે એવું અમારું વ્રુંદ

ખૂબ દાદ માગી લે છે.  વિજય શાહ રચીત ‘પૂજ્ય મોટાભાઈ’ નું નાટકીય કરણ એક નવિન અભિગમ હતો. જે

સફળ પૂરવાર થયો.  ‘શેર અંતાક્ષરી’નો દાખલો જડબે સલાક પૂરવાર થયો.  આશા છે આ બધી પ્રવ્રુત્તિઓ આપને

ગમી હશે.

એક રસિક મિત્રનું મંતવ્ય. પ્રવિણા અવિનાશ કડકિઆ.

 મમ્મીઃ  નાની દિકરીને રાતના નહવાડવતા કહે, બેટા ધીરે ધીરે વધ

              તારા કપડા લવતા પહેલા ટૂંકા થઈ જાય છે. ( રોમા)

રોમાઃ નાની હતી તેથી તે વખતે તો બહુ સમજી નહી. પણ બે

           દિવસ પછી મમ્મીને નવરાત્રીના ગરબામા સાડીમા જોઈને,

          ” મમ્મી, તું પણ ખૂબ જલ્દી મોટી થતી જાય છે.”

મમ્મીઃ મ્હોં પહોળું કરીને અવાચક થઈ ગઈ————