અખાના પદ December 14, 2007
Posted by pravinash in : કાવ્યો , trackback તિલક કરતાં ત્રેપન ગયા, જપમાલાના નાકાં ગયા
તીરથ ફરી ફરી થાક્યાં ચરણ તો યે ન પહોંચ્યા હરિને શરણ
કથા સુણી સુણી ફૂટ્યા કાન અખા તો યે ન આવ્યું બ્રહ્મજ્ઞાન
એક મૂરખને એવી ટેવ પત્થર એટલા પુજે દેવ
પાણી દેખી કરે સ્નાન તુલસી દેખી તોડે પાન
એ અખા વડું ઉત્પાત ઘણાં પરમેશ્વેર એ ક્યાંની વાત
એક નગરમાં લાગી લાય પંખીને શો ધોકો થાય
ઉંદર બિચારા કરે શોર જેને નહીં ઉડવાનું જોર
અખા જ્ઞાની ભવથી ક્યમ ડરે જેની અનુભવ પાંખો આકાશે ફરે
આંધળો સસરો ને શણઘટ વહુ એમ કથા સાંભળવા ચાલ્યા સહુ
કહ્યું કાંઈ ને સમજું કશું આંખનું કાજળ ગાલે ઘસ્યું
ઊંડો કૂવો ને ફાટી બોખ શીખું સાંભળ્યું સર્વે ફોક
દેહાભિમાન હતું પાશેર તે વિદ્યા ભણતા થયો શેર
ચર્ચાવાદમાં તોલે થયો ગુરુ થયો ત્યાં મણમાં ગયો
અખા આમ હલકાથી ભારે થાય આત્મજ્ઞાન સમૂળું જાય
સો આંધળામાં કાણો રાવ આંધળાને કાણા પર ભાવ
સહુના નેત્રો ફૂટી ગયા ગુરુઆચારજ કાણાં થયા
શાસ્ત્ર તણી છે એક જ આંખ અનુભવની ઉઘડી અખા નહી આંખ
Powered By
Comments»
no comments yet - be the first?